... نفرین به عشق ...

خدای من ...

manotoinlove — Thu, 26 Feb 2009 08:20:52 GMT

خداي من !

سلام !

خداي سالهاي دور!

سلام !

دوباره آمدم

همان مزاحم هميشگي

همان دلم گرفته هاي كودكي

مرا بگير و ترد نكن

نذار بمانم من در اين بريدگي

بريدگي اي كه هر طرف

پر از غبار خستگيست

پر از سكوت بينصيب زندگيست

پر از خلاء

پر از نگاه هاي پر طمع

مرا بگير !

مرا بگير و ناز كن !

نگو كه اين نياز نا گشودنيست

و اين كلام آخرم :

دلم گرفته از زمين

دلم گرفته از زمان

بيا ببر مرا ببر!

از اين جهان به آن جهان

فقط همين... ٪

دلواپسم ...

manotoinlove — Thu, 05 Feb 2009 05:45:18 GMT

نگاهم خیره می‌ماند به قاب تصویری كه در آن هیچ كسی نیست.

هیچ نقشی نیست.

دلواپس لحظه های رفته‌ام.

در خلوتی این شب پنجره پر نور نمی‌شود.

باز هم احساس مبهمی دارم.

كسی نیست و در حصار تنهایی مانده‌ام.

شبیخونی از یادها مثل خوابی به سراغم می‌آید.

جا ماند‌ه‌ام.

جا........مان.............ده‌........ام

هزاران قرن همه رفته‌اند

در آواری دل خود را دفن می كنم.

باز هم سكوت است وسیاهی.

نگاهم هنوز آن قاب خالی را می نگرد

و من ................

از تو می گویم ...

manotoinlove — Wed, 07 Jan 2009 19:42:39 GMT

باز هم از تو میگویم. تا باور کنی که هنوزم که هنوز است با یاد توست که نفس میکشم.

با فکر توست که خلوت تنهایی ام پر است.

با امید دیدار روی توست که به زندگی ادامه میدهم.

و با مرور خاطره های تو را داشتن است که عشق را در خود حیات می بخشم.

و الا به بی تو بودنم اگر بیندیشم؛ هیچ می شوم.

دوست می دارمت برای همیشه

از اولین لحظه ی دوست داشتنم تا آخرین نفس ... ٪

هیچ چیز از من نمی ماند ...

manotoinlove — Mon, 15 Dec 2008 17:51:39 GMT

کسی دیگر نمی کوبد در این خانه ی متروک ویران را

کسی دیگر نمی پرسد که چرا تنهای تنهایم

و من چون شمع میسوزم و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند

و من گریان و نالانم و من تنهای تنهایم

درون کلبه ی خاموش خویش اما

کسی حال من تنها نمی پرسد

و من دریای پر اشکم که طوفانی به دل دارم

درون سینه ی پر جوش خویش اما

کسی حال من تنها نمی پرسد

و من چون تک درخت زرد پاییزم

که هر دم با نسیمی می شود برگی از او جدا

و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند...

دلم گرفته ...

manotoinlove — Mon, 15 Dec 2008 17:44:18 GMT

دلم گرفته است

به ايوان مي روم و انگشتانم را

بر پوست كشيده شب مي كشم

چراغهاي رابطه تاريكند

كسي مرا به آفتاب

معرفي نخواهد كرد

كسي مرا به ميهماني گنجشكها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنی است

پاره ی تنم ...

manotoinlove — Wed, 05 Nov 2008 18:55:27 GMT

نعره های بی امونم گوش آسمون و کر کرد

ولی فریادمو نشنید که داره دیر میشه برگرد

آی به گوشش برسونید کسی جز من نمیتونه

کوله بار غصه هاشو روی دوشش بکشونه

این همه پیغوم و پسغوم میفرستم که بدونه

غم دلواپسی دنیامو به آتیش میکشونه

من که جاشو پر نکردم شاید اصلا نمیدونه

آی به گوشش برسونید یکی اینجا نگرونه

نمیتونم بی تفاوت رو گذشته پا بذارم

اون که پاره ی تنم بود چه جوری تنها بذارم

manotoinlove — Mon, 03 Nov 2008 16:39:14 GMT

خدایا سلام

این روز ها که می گذره بیشتر از همیشه ازت دور می شم و بیشتر از اینکه ازت دور می شم

بهت فکر می کنم . این روز ها که روز های بهت من اند و روز های غریب پیدا کردن خود

انگار درست روبه روی تو ایستاده ام . روبه روی پیدا کردن تو . اما پیدایت نمی کنم . می گردم

اما انگار رفته ای و هر بار که می خواهم یقین کنم نیستی عجیب خودت را نشانم می دهی .

خدایا نگاهم کن . من بنده ی عاصی توام . من بنده ی گناهکاری که دلم می خواهد همه ی

گناهانم را سر نبودن تو بشکنم . اما خدایا این انصاف نیست که وقتی می خوانمت و باز

می خوانمت گم می شوی و دور می شوی و وقتی که رها می کنم . مثل بیابان گردی که دیگر

هوس بادیه اش نیست . مرا بلند می کنی و تاب می دهی و پرتابم می کنی میان هجم سبزی

از مه .من آنجا ،تنها ، گم می شوم و دلم میان شب های تاریک گریه اش می گیرد . کاش

حداقل به جای فرشته هایت نوری از خودت را برای دلداری ام می فرستادی . خدایا وقتی خلقم

کردی وقتی ترسیدم که به زمین بیایم قول دادی که همیشه باشی . که همیشه کنارم باشی .

اما من گمت کردم سر راه آمدن به زمین وقتی کودکانه پی سیبی دویدم که روی سراشیبی

هبوط قل می خورد . تو هم که خدایم بودی رهایم کردی ؟ گذاشتی بدوم ؟ که بیفتم ؟ که بعد

خودم با دست های خودم یاد بگیرم که چطور برای بنده بودنت باید بلند شوم ؟ اما خدایا من

افتاده ام و حالا که سالهاست همینطور دارم قل می خورم هنوز نفهمیده ام چطور می توانم

بنده ی تو باشم . چطور ؟

کجا می روم ...

manotoinlove — Sun, 26 Oct 2008 18:06:18 GMT

جاده ها منتظرند

من کجا میروم اینگونه شتابان امروز

دیگر اینجا کسی از من نمیخواهد که

بمان

جاده انگار منو فریاد میزنه

میرم از اینور جاده به عبدیت

به سلوک

میگذارم سجده بر دامن دریا و درخت

جاده داره منو فریاد میزنه

برای اومدن دوباره انگار

هنوز از فاصله ها میترسم

ولی باید بروم

جاده اسم منو فریاد میزنه

شایدم دیگه نیام از دل این جاده بیرون

چه کسی میداند

شاید این آخر راه بودن من باشه!

تنهایی ...

manotoinlove — Sat, 18 Oct 2008 08:49:14 GMT

از وقتی تنها شدم معنی خیلی از حرفها رو فهمیدم

درد دوری ، حسرت دیدار ، جدایی ، فاصله ، غم وغصه

کاش همه اینها معنی دیگه ای داشتن

ولی دلتنگی وتنهایی منو با همه اینها آشنا کرد

شبها با حسرت دیدار تو خوابیدم

همه رویاهای شبهامو با غم دوری تو به صبح رسوندم

و بالاخره با تنهایی از خواب بیدار شدم.

از تنهایی با همه دوست شدم

با فاصله ها و جدایی ها و حسرت ها زندگی کردم

اما تنها کسی که به من وفادار موند و تنهام نذاشت،

تنها یار تنهاییم ، تنهایی بود

manotoinlove — Sun, 12 Oct 2008 20:09:16 GMT

دیر گاهیست که تنها شده ام

قصه غربت صحرا شده ام

وسعت درد فقط سهم من است

باز هم قسمت غم ها شده ام

دگر آيينه زمن بي خبر است

اسير شب يلدا شده ام

من كه بي تاب شقايق بودم

همدم سردي يخ ها شده ام

كاش چشمان مرا خاك كني

تا نبينم كه چه تنها شده ام...